เศร้า

posted on 16 Oct 2009 13:02 by wit-art

รู้สึกแย่

เราหวังดี....แต่ทำไมมันกลายเปนแบบนี้

หรือเพราะเราทุ่มเทมากไป

เค้าไม่สนใจ...เก่งมาก

เก่งจิงๆ

หรือเพราะเราเข้าไปวุ่นวายมากเกินไป

คนเก่งเปนแบบนี้ทุกคนมั๊ง

ต่อไปนี้จะไม่วุ่นวาย

ทำตัวเปนเจ้าของใครของอีก

หรือว่าเราชอบความเจ็บปวด

จงอยู่กับมันซะ...อยุ่ให้ได้

มันใช่เจ็บปวด..คงเปนความเศร้า

ที่เราโดนมั๊ง

เค้าไม่รู้ว่าเราคิดม๊ากแค่ไหน

รู้สึกดีกับเค๊ามากแค่ไหน

เราไม่มีค่าพอ

คนโง่ก็เงี๊ยะแหละ

...................................................................

ภาพลวงตา

posted on 07 Oct 2009 16:19 by wit-art

เคยเจอมั๊ย

คนที่คิดว่าดีสำหรับเราแต่สุดท้ายกลับไม่มีดีเลย

คนที่เราคิดว่าเค้าไม่จริงใจกะเราเลยแต่สุดท้ายกลับรักเรา

คนที่ในสายตาคนอื่นเปนคนดีกลับเปนคนที่โกหกเก่งที่สุด

คนที่เราคิดว่าเค้าเปนอนาคตของเราแต่สุดท้ายกับเลิกลา

ทุกอย่างมันเปนเรื่องตลก

กลับกันไปหมด

มีหลายคนบอกว่าผมเย็นชา

ผมไม่ใช่คนแบบนั้นเลย 

เคยคิดเหมือนกันว่า

ทำไมเวลาเราเลิกกับใคร เราถึงไม่มีน้ำตา

และไม่รู้สึกอาไร อาจจะเปนอย่างที่หลายคนบอก

ผมอยากมีความรักแต่ก็ไม่รู้อย่างไหนเรียกว่าความรัก

ความรักกับความหลงมันอยู่ในโหมดเดียวกันถ้าเปน

ฟังชั่นมือถือ แต่ในความจิงผมคิดว่ามันต่างกันโดยสิ้นเชิง

เฮ๊อ ไม่ได้เหนื่อย ไม่ได้หมดแรงไม่ได้เพลีย ไม่ได้เจ็บ

แต่เราไม่รู้สึกอาไรเลย

..............................

เสียงหัวใจวันไร้เธอ

posted on 29 Sep 2009 08:09 by wit-art

ต้องอยู่ยังไง ต้องทนต้องทำอะไรยังไง
ชีวิตที่มีแต่ลมหายใจ มืดมน อ้างว้างและว่างเปล่า
ยิ่งเดินยิ่งเคว้ง ทุกครั้งที่กอดตัวเองยิ่งหนาว
แค่ลมพัดเบาเบา ราวหัวใจ
ดังเหมือนจะดับไปกับแสงตะวัน

เธออยู่ที่ไหน ความรักเราตายแล้วหรือ
ไขว่คว้าไม่เจอสักมือ เฝ้ารออย่างท้อใจ
ทำได้เพียงเท่านั้น เรียกเธอซ้ำซ้ำ
หมื่นแสนล้านคำทุกวัน
เผื่อเธอซึ้งถึงความร้าวราน เธอจะเดินกลับมา

หายใจช้าช้า หัวใจเต้นเบากว่าเดิมช้าช้า
ไม่เหลือเรี่ยวแรงจะเช็ดน้ำตา ฉันทำได้เพียงแค่ร้องไห้
ยิ่งลืมยิ่งช้ำ สุดท้ายคำตอบคือทำไม่ไหว
แอบฟังเสียงในใจ เสียงหัวใจ
ดังเหมือนจะดับไปกับแสงตะวัน

เธออยู่ที่ไหน ความรักเราตายแล้วหรือ
ไขว่คว้าไม่เจอสักมือ เฝ้ารออย่างท้อใจ
ทำได้เพียงเท่านั้น เรียกเธอซ้ำซ้ำ
หมื่นแสนล้านคำทุกวัน
เผื่อเธอซึ้งถึงความร้าวราน เธอจะเดินกลับมา

เธออยู่ที่ไหน ไม่สงสารใจฉันหรือ
ไขว่คว้าไม่เจอกับมือ เฝ้ารออย่างท้อใจ
ทำได้เพียงแค่นั้น เรียกเธอซ้ำซ้ำ
หมื่นแสนล้านคำทุกวัน
เผื่อเธอซึ้งถึงความร้าวราน เธอจะเดินกลับมา
เผื่อเธอสงสารคนไร้ค่า เธอจะมาก่อนฉันตาย

 

เศร้ามากมาย

รองไปหาฟังดูน๊ะครับ